Tijdens één van mijn zwangerschappen werd ik opgenomen in het ziekenhuis vanwege uitdroging. Mijn lichaam was op. Mijn hoofd was op. Ik kon niet meer nadenken, keuzes maken of überhaupt functioneren. Alleen misselijk zijn en overleven.
Ik werd meteen aan een infuus gelegd. Niet omdat het ‘fijn’ is, want uiteraard was ik niet te prikken, maar omdat het soms simpelweg nodig is: vocht, zouten, vitamines, mineralen, alles wat een uitgedroogd lichaam niet meer zelf kan regelen. Ik viel die middag in slaap van pure uitputting. Etenstijd was allang voorbij toen ik wakker werd, maar eerlijk gezegd had ik toch niets weg kunnen krijgen.
Het was diep in de nacht, een uur of twee, drie denk ik, en de gordijnen waren nog open. Ik keek naar buiten en zag de maan. Zo helder. Zo groot. Zo mooi. En ik weet nog dat ik dacht: hé… ik kan weer denken. Niet dat de misselijkheid weg was. Niet dat ik me goed voelde. Maar mijn gedachten waren weer van mij. Ze waren niet meer verstrikt in die constante mist van uitdroging en overgeven. Alsof er een soort van sluier van mijn hersenen was getild.
Dat is wat een infuus kan doen.
Het maakt je niet beter. Het maakt je niet ineens ‘gezond’. Het haalt HG niet weg. Maar het geeft je lichaam en brein een basis terug. Een beetje helderheid. Een beetje ruimte. En een beetje jezelf.
Voor veel vrouwen met HG is een infuus geen luxe. Het is geen ‘extraatje’. Nee, het is soms precies wat nodig is om weer te kunnen functioneren op het meest basale niveau: denken, voelen, beslissen, ademen zonder paniek.
Een infuus is geen wondermiddel. Maar het is wél een verschilmaker.
En soms is dat precies genoeg om weer even naar de maan te kunnen kijken en te voelen dat je nog steeds daar bent, ergens onder al die lagen van misselijkheid en uitputting.
Uitdroging bij HG is geen klein detail. Het beïnvloedt je hele lichaam, je denken, je stemming en je draagkracht. Daarom is het belangrijk om bij tekenen van uitdroging aan te geven wat je voelt en dit te bespreken met je zorgverlener. Kun je dat zelf niet meer omdat je al ’te ver heen bent’? Partner: dan is die taak aan jou. In de Richtlijn HG staat dat er van alles mogelijk is rondom vocht- en medicatieondersteuning. Vraag naar wat voor jou passend is. Waarom? Omdat je zorgverlener weliswaar HG niet leuker kan maken, maar wel makkelijker.
